ข้ามไปเนื้อหาหลัก

พิพิธภัณฑ์ "หมอลำ หมอแคน"

ผู้แต่ง: ธีระวัฒน์ พิมพลทอง 56011110034
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: สกลชัย บุญปัญจา
ปีที่เผยแพร่: 2562
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: "หมอลำ หมอแคน"/พิพิธภัณฑ์/การออกแบบสถาปัตยกรรม
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 30/05/2019 17:58:41 หมอลำ หมอแคน เป็นการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวอีสาน ให้ความสนุกสนานและสอดแทรกความรู้ ต่างๆในบทร้องหรือการแสดงซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่บ่งบอกตัวตนของวัฒนธรรมอีสานได้อย่างชัดเจน ในปัจจุบันคนรุ่นใหม่ ให้ความสำคัญและความสนใจน้อยลง ทำให้มีคนสืบทอดน้อยลง พิพิธภัณฑ์ “หมอลำ หมอแคน” จึงเกิดขึ้นมาเพื่อเป็น สถานที่ให้ความรู้ อนุรักษ์และสืบสาน วัฒนธรรม และการแสดงหมอลำหมอแคนไว้ วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับประวัติความเป็นมา ความเปลี่ยนแปลงของหมอลำ หมอแคน ในแต่ละ ยุคสมัย ศึกษากลุ่มผู้ใช้สอยโครงการ จำนวน พฤติกรรม นำมาวิเคราะห์หาข้อมูลในการออกแบบพื้นที่ใช้สอยโครงการ เพื่อหาแนวทางในการออกแบบอาคารพิพิธภัณฑ์ ให้สามารถรองรับกิจกรรมและความต้องการได้อย่างเหมาะสม โครงการ พิพิธภัณฑ์ “หมอลำ หมอแคน” มีรายละเอียด ดั้งนี้ 1. ลักษณะโครงการ เป็นอาคารพิพิธภัณฑ์ ที่มีเรื่องราวนิทรรศการถาวรเกี่ยวกับ ความเป็นมาและ วิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงยุคสมัย ประเภทต่างๆของหมอลำและหมอแคน มีพื้นที่กิจกรรม ได้แก่ ลาน กิจกรรม เวทีกลางแจ้ง โดยมีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวม 9,445.408 ตารางเมตร 2. โครงการตั้งอยู่ที่ บึงแก่นนคร อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ขนาดที่ดินประมาณ 14 ไร่ 3. แนวคิดในการออกแบบ การนำเอาลักษณะและเอกลักษณ์ของแคน และจังหวะความสนุกสนานของ หมอลำ ใช้ออกแบบรูปทรงและกรอบของอาคารและนำเอกลักษณ์เด่นของบ้านเรือนอีสาน และ ประเพณีวัฒนธรรมเข้ามาประกอบเพื่อสร้างบรรยากาศ 4. ภาพรวมของโครงการ อาคารใช้แนวความคิดของสัดส่วน “แคน” ในการวางผังกลุ่มอาคาร โดย แบ่งเป็น 3 กลุ่มหลัก กลุ่มแรกเป็นอาคารรับรองมีพื้นที่เชื่อมตอ่ กับพื้นที่เป็นพลาซ่า ที่มีกิจกรรมวิถีคน เมือง กลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่มอาคารจัดแสดงนิทรรศการ มีอาคารย่อย 4 หลังหันหน้าเข้าหากันและมีลาน กิจกรรมตรงกลางของกลุ่มอาคาร ลานกิจกรรมประกอบด้วยเวทีแสดงกลางแจ้ง พื้นที่โดยรอบขอบลาน เชื่อมเข้าสู่บริเวณชั้นหนึ่งของอาคารทั้ง 4 หลัง เปิดโล่งเป็นใต้ถุนตามแนวความคิดของเฮือนอีสาน มี ส่วนการเรียนรู้เชิงปฏิบัติ โซนจัดแสดงกลางแจ้ง ชั้น 2 ของอาคารทั้ง 4 หลัง ใช้จัดแสดงนิทรรศการ ถาวร กลุ่มที่ 3 เป็นอาคารมหรสพใช้ในการแสดงภายใน รองรับผู้ชม 200 ที่นั่ง ลักษณะของกรอบ อาคารเป็นโครงเหล็กแผ่นที่สานกันแบบลายขัด ซึ่งเป็นลายของเครื่องจักรสาน และมีความคล้ายกับ แนวความคิดของคลื่นเสียงที่นำมาใช้ออกแบบ การออกแบบอาคารประเภทพิพิธภัณฑ์ที่มีพื้นที่ตั้งโครงการเป็นแนวยาวและแคบนั้น จะมีข้อเสียคือทำให้ตัว อาคารถูกบังคับให้มีรูปร่างไปตามแนวยาวของพื้นที่ และในการออกแบบพื้นที่ในการชมนิทรรศการนั้นมีความสำคัญ เป็นอย่างมาก เนื่องจากพื้นที่ตั้งโครงการเป็นแนวยาวและแคบ จึงต้องนำส่วนจัดนิทรรศการมาไว้โซนที่ไม่ไกลจากการ เข้าถึง และออกแบบให้พื้นที่การเดินชมนิทรรศการมีระยะทางที่ไม่มากจนเกินไป ส่วนพื้นที่อื่นๆภายในโครงการ แก้ปัญหาได้โดยการสร้างบรรยากาศ และการจัดภูมิทัศน์ภายในโครงการเพื่อดึงดูดความสนใจ โดยนำเอกลักษณ์ความ สนุกสนานของการแสดงมาใช้เพื่อทำให้ความผู้ชมลืมความเหนื่อยล้าจากระยะของการเดินชมโครงการ