พื้นที่เรียนรู้วิถีชีวิตเพื่อการอยู่ร่วมกับแผ่นดินไหว
ผู้แต่ง: อภิญญา อุ่นศรีเพ็ง 58011121014
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: อาจารย์ ชิโนรส พันทวี
ปีที่เผยแพร่: 2563
ยอดเข้าชมเอกสาร: 1 ครั้ง
Keyword: ภัยพิบัติแผ่นดินไหว
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร
บทคัดย่อ
ประทับเวลา Excel: 22/04/2020 07:06:22
แผ่นดินไหวเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ไม่สามารถคาดการณ์ได้แน่นอนและแม่นยำ เมื่อเกิดแต่ละครั้งก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินอย่างมากโดยเฉพาะในพื้นที่เสี่ยงการให้ความรู้และเตรียมความพร้อมให้แก่ผู้คนโดยทั่วไปจึงมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โครงการพื้นที่เรียนรู้วิถีชีวิตเพื่อการอยู่ร่วมกับแผ่นดินไหวจะสามารถช่วยเตรียมพร้อมให้ผู้ที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงภัยหรือผู้ที่สนใจได้เรียนรู้และทำความ เข้าใจวิธีการรับมือกับภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอีกทั้งยังเป็นสถาปัตยกรรมต้นแบบที่เป็นพื้นที่ศึกษาอาคารที่มีโครงสร้างต้านแผ่นดินไหว
วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับภัยพิบัติแผ่นดินไหว การแก้ปัญหาเมื่อเกิดภัยพิบัติทั้ง ก่อนเกิดระหว่างเกิดและหลังเกิดภัยพิบัติแผ่นดินไหว ศึกษาโครงสร้างและวัสดุนำมาวิเคราะห์เพื่อหาแนวทางในการ ออกแบบโครงการพื้นที่เรียนรู้วิถีชีวิตเพื่อการอยู่ร่วมกับแผ่นดินไหวให้สามารถเป็นพื้นที่ช่วยเหลือให้ประชาชนได้เรียนรู้และมีวิธีการรับมือกับแผ่นดินไหวได้
โครงการและการออกแบบโครงการ พื้นที่เรียนรู้วิถีชีวิตเพื่อการอยู่ร่วมกับแผ่นดินไหว มีข้อมูลโดยคร่าวดังนี้
1. ลักษณะโครงการ เป็นอาคารสาธารณะ มีองค์ประกอบโครงการ คือ พื้นที่ส่วนศูนย์การเรียนรู้ภัยพิบัติแผ่นดินไหว แบ่งออกเป็น 13 โซน พื้นที่ลานกิจกรรม 2 จุด มีพื้นที่ใช้สอยรวม 4,785.3 ตารางเมตร
2. ที่ตั้งโครงการอยู่ที่ ถนน118 ตำบล ดงมะดะ อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย เป็นพื้นที่ศูนย์กลางแผ่นดินไหวและได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหว ขนาดที่ดิน 7 ไร่ 1 งาน 42 ตารางวา
3. แนวความคิดในการออกแบบเพื่อให้โครงการสื่อสารถึงพื้นที่ได้รับผลกระทบแผ่นดินไหวเพื่อกระตุ้นให้ผู้ใช้อาคารเกิดความรู้สึกถึงความสูญเสียจากความรุนแรง เกิดความตระหนักรู้และเข้าใจธรรมชาติ
4. รูปแบบอาคารเป็นกลุ่มอาคารวางผังและออกแบบรูปทรงอาคารเลียนแบบลักษณะการแตกแยกของพื้นดิน โดยอาคารมีระดับพื้นที่แตกต่างกันเริ่มจากพื้นยกสูงบริเวณทางเข้าไล่ลำดับการจัดแสดงที่มีความสูงลดลงไปจนถึงพื้นยุบตัว รูปแบบอาคารจะมีลักษณะเอียงเฉียงตามแนวความคิดการแตกแยก วัสดุอาคารเป็นคอนกรีตโดยเน้นสีของตัววัสดุ
การออกแบบอาคารใช้วิธีการแบ่งแยกอาคารเป็นอาคารย่อยและใช้โครงสร้างเหล็กที่มีความยืดหยุ่นเพื่อลดผลกระทบที่เกิดจากการสั่นสะเทือนของภัยพิบัติแผ่นดินไหว ซึ่งการออกแบบอาคารแยกย่อยนี้จะทำให้เกิดความยากในการสัญจรและการรับรู้ข้องผู้ใช้ซึ่งส่วนใหญ่ไม่คุ้นเคยกับสถานที่จึงออกแบบให้ทางเชื่อมอาคารมีกำแพงที่นำทางสัญจรจากอาคารหนึ่งไปยังอาคารหนึ่งเพื่อให้ง่ายแก่การรับรู้และมีหลังคาคลุมทางเดินด้านนอกทำให้สามารถเดินเชื่อมต่ออาคารได้อย่างสะดวก