ศูนย์พักพิงสุนัขจรจัด จังหวัดขอนแก่น

ประทับเวลา Excel: 22/04/2020 14:19:28 บทคัดย่อ ปัญหาสุนัขจรจัดในสังคมไทย มีส่วนสำคัญในการบ่งบอกถึงการพัฒนาและการจัดการบริหารของเมืองหรือชุมชน ตลอดจนบ่งบอกถึงจิตสำนึกของคนที่มีต่อสัตว์เลี้ยงของตนเอง ในปัจจุบันนั้นถึงแม้ว่าจะมี พรบ. คุ้มครองสัตว์ และมีสถานพักพิงสัตว์กระจายตัวอยู่แทบทุกจังหวัด ก็ยังไม่สามารถมีพื้นที่รองรับจำนวนของสุนัขจรจัดที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆทุกปีได้ โครงการศูนย์พักพิงสุนัขจรจัด จังหวัดขอนแก่นนี้ จะสามารถรองรับสุนัขจรจัดในภาคอีสาน เป็นศูนย์กลางและเป็นต้นแบบในการดูแลสุนัขจรจัดให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นด้วย วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเกี่ยวกับพื้นที่รองรับสุนัขจรจัดที่มีจำนวนมาก และการแบ่งขอบเขตพื้นที่ที่ต้องใช้ร่วมกันระหว่างคนกับสุนัข โดยนำมาวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อการออกแบบ ตลอดจนการหาแนวทางในการออกแบบอาคารและงานภูมิทัศน์ที่สร้างสภาวะน่าสบาย ด้วยการส่งเสริมให้มีพื้นที่สีเขียวภายในโครงการ ไปจนถึงการคำนึงสภาวะน่าสบายของสุนัขที่อยู่ในโครงการอีกด้วย โครงการและการออกแบบศูนย์พักพิงสุนัขจังหวัดขอนแก่น มีข้อมูลโดยคร่าวดังนี้ 1. ลักษณะโครงการ เป็นอาคารศูนย์พักพิงสุนัขจรจัด และพื้นที่สำนักงานบริหารโครงการ มีองค์ประกอบ คือ ส่วนที่เป็นอาคารพักอาศัยของสุนัขจรจัดจำนวน 3,000 ตัว ส่วนบริหารที่เป็นสำนักงานสำหรับพนักงาน และผู้บริหารโครงการ ส่วนอาคารรับอุปการะสุนัขจรจัด และส่วนคลีนิคดูแลปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้กับสุนัขในโครงการ โดยโครงการนี้มีพื้นที่ใช้สอยทั้งหมดรวม 13,881.96 ตารางเมตร 2. โครงการอยู่บนเขตพื้นที่อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น บนถนนมิตรภาพหมายเลข 2 ระยะจากที่ตั้งโครงการไปในเมืองขอนแก่นประมาณ 20 กิโลเมตร พื้นที่บริเวณที่ตั้งโครงการและพื้นที่โดยรอบ เป็นพื้นที่ทำการเกษตร เช่น ปลูกอ้อย ปลูกมันสำปะหลัง ไม่มีชุมชนหรือที่อยู่อาศัยของคน เป็นไปตามข้อกำหนดในกระทรวงมหาดไทยกำหนดไว้ไม่ให้สถานพักพิงสัตว์อยู่ใกล้กับชุมชน ในระยะ 400 เมตร เนื้อที่โครงการขนาด 13 ไร่ 2 งาน 2.15 ตารางวา 3. แนวความคิดการออกแบบ ส่งเสริมให้สุนัขจรจัดมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น โดยการมีพื้นที่ให้สุนัขได้วิ่ง ได้เดิน และได้เล่นอย่างอิสระโดยไม่รู้สึกถึงการถูกกักขังภายในพื้นที่แคบๆแออัด ให้สุนัขได้สัมผัสถึงธรรมชาติที่อยู่รายรอบทำให้สุนัขรู้สึกผ่อนคลายลดความตึงเครียดจากการที่ต้องอยู่รวมกับสุนัขอื่นๆอีกหลายตัว 4. รูปแบบอาคาร เป็นอาคารที่แยกระหว่างพื้นที่ของคนและสุนัข ส่วนอาคารที่เป็นสำนักงานสูง 2 ชั้น มีการเจาะช่องเปิดบนหลังคาเพื่อใช้ประโยชน์จากแสงแดด ชั้นแรกเป็นพื้นที่ทำงานของพนักงาน ชั้นที่สองเป็นห้องทำงานของฝ่ายผู้บริหาร ส่วนอาคารของสุนัขเป็นอาคาร 1 ชั้น ล้อมรอบด้วยกรงเหล็กดัดโค้ง ไม่มีผนังทึบ พื้นผิวเป็นคอนกรีตขัดหยาบแยกระหว่างพื้นหญ้าและพื้นปูน รูปร่างอาคารเป็นทรงโค้งเพื่อลดเหลี่ยมมุมที่จะทำให้เกิดอันตรายต่อสุนัข พื้นที่ด้านหน้าโครงการสามารถมองทะลุผ่านช่องว่างจนเห็นสถาปัตยกรรมที่เป็นส่วนอยู่อาศัยของสุนัขจรจัด ทำให้คนที่มาเกิดความสนใจและอยากที่จะเดินเข้าไปดูสุนัข และบริเวณตรงกลางของโครงการจะเป็นสระน้ำที่เป็นเหมือนกับตัวเชื่อมระหว่างขอบเขตของคน และขอบเขตของสุนัข แต่ใช้น้ำเพื่อเป็นตัวกั้นให้เกิดระยะห่างระหว่างอาคาร แต่ไม่ใช้สิ่งที่เปิดทึบกั้นเพราะอยากให้คนกับสุนัขนั้นสามารถมองเห็นกันได้ตลอดเวลา และการจัดภูมิทัศน์ที่ร่มรื่นเพื่อช่วยให้โครงการนั้นมีสภาวะน่าสบาย และอยากให้คนเดินในโครงการได้โดยมีร่มเงาจากต้นไม้ที่แทรกตัวอยู่ตามอาคาร ทุกอาคารนั้นมีการอนุรักษ์พลังงานโดยใช้พลังงานแสงอาทิตย์และการมประโยชน์จากแสงธรรมชาติในตอนกลางวันโดยการเจาะช่องเปิดเพื่อรับแสง ส่วนอาคารสุนัขจรจัดเองก็ออกแบบให้ได้รับลมจากธรรมชาติให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้เกิดความอับชื้นและแออัดกันจนเกินไป