ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ศูนย์ศึกษาประวัติศาสตร์ นครหริภุญไชย

ผู้แต่ง: จินต์จุฑา จันทราเลิศ 58011110016
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิโรจน์ ชีวาสุขถาวร
ปีที่เผยแพร่: 2563
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: พิพิธภัณฑ์
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 22/04/2020 17:48:06 จังหวัดลำพูนตั้งอยู่บริเวณภาคเหนือของประเทศไทย เป็นศูนย์กลางอาณาจักรหริภุญชัย ที่เป็นต้น อารยธรรมของล้านนา มีร่องรอยอารยธรรม สถาปัตยกรรมที่กระจายอยู่ทั่วจังหวัด แต่ปัจจุบันลำพูนยังขาดข้อมูลและศูนย์กลางที่เหมาะสมกับการศึกษาข้อมูลของอาณาจักรหริภุญชัย จึงจัดตั้งศูนย์ศึกษาประวัติศาสตร์ที่มีเนื้อหาทางวิชาการและมีความน่าสนใจ เพื่อให้ความรู้และส่งเสริมการท่องเที่ยวของจังหวัด วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับประวัติความเป็นมา เรื่องราว การเปลี่ยนแปลงของอาณาจักร หริภุญชัย นำมาวิเคราะห์ข้อมูลในการออกแบบพื้นที่ใช้สอยโครงการ เลือกที่ตั้งโครงการ และการคำนวณพื้นที่ใช้สอยโครงการเพื่อหาแนวทางการออกแบบสถาปัตยกรรมที่เหมาะสมและเป็นอาคารพิพิธภัณฑ์ที่สามารถรองรับความต้องการได้อย่างเหมาะสม โครงการและผลการออกแบบสถาปัตยกรรมอาคารศูนย์ศึกษาประวัติศาสตร์นครหริภุญไชย มีข้อมูล โดยคร่าว ดังนี้ 1. ลักษณะโครงการ เป็นศูนย์ศึกษาเชิงประวัติศาสตร์ ที่มีพื้นที่นิทรรศการ ประกอบไปด้วยนิทรรศการหลัก 6 โซน ห้องสมุด ร้านอาหาร ร้านจำหน่ายของที่ระลึก ห้องสัมมนา มีพื้นที่ใช้สอยรวม 4,200 ตารางเมตร 2. โครงการตั้งอยู่บน ถนนเชียงใหม่-ลำพูน ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ขนาดที่ดิน 1 ไร่ 3 งาน 39 ตารางวา 3. แนวคิดในการออกแบบ ใช้แนวคิดการวางผังแบบวัดยุคล้านนา ซึ่งมีการวางแกนตัดและจุดศูนย์ กลางไว้ตรงกลางเพื่อให้เป็นจุดเด่น 4. ภาพรวมของโครงการ เป็นกลุ่มอาคารมีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่มีทางเชื่อมในแต่ละอาคาร โดยวางอาคารหลักไว้ตรงกลางและมีการวางอาคารรองล้อมรอบ การตกแต่งใช้การถอดรายละเอียดจากวัดและโคมล้านนา อาคารมีความสูง 2-3 ชั้น หลังคาทรงจั่วและปั้นหยา การออกแบบศูนย์ศึกษาประวัติศาสตร์เป็นการออกแบบ โดยใช้สถาปัตยกรรมล้านนาร่วมสมัย ให้ อาคารหลักเป็นสถาปัตยกรรมล้านนาประยุกต์ และอาคารโดยรอบเป็นอาคารสมัยใหม่ที่ใช้ฟาซาด ถอดแบบมาจากโคมยี่เป็ง มีการแยกอาคารเป็นกลุ่ม เพื่อไม่ให้อาคารทึบตันจนเกินไปและทำให้เข้าถึงได้ง่าย การจัดแสดงใช้การวางผังแบบห้องเรียงกันและเชื่อมต่อกัน มีทางเข้าออกคนละทาง เพื่อให้เกิดการชมนิทรรศการตามลำดับ โดยมีจุดพักแทรกอยู่ตามนิทรรศการ เน้นการใช้เทคโนโลยีเสมือนจริงในการจัดแสดง