ศูนย์พักพิงสำหรับผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ

ประทับเวลา Excel: 23/04/2020 00:04:42 บทคัดย่อ คนเร่ร่อน หรือคนไร้บ้าน ไม่มีที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่ง อาศัยนอนตามที่สาธารณะไปเรื่อยๆ นอกจากมีความลำบากในการดำรงชีวิตแล้วยังถูกละเมิดสิทธิ ถูกคุกคามทำร้าย และมีปัญหาด้านอาชีพ คนกลุ่มนี้ถูกมองว่าเป็นปัญหาของสังคมในปัจจุบัน ภาครัฐมีมาตรการแก้ไขปัญหาในรูปแบบการบังคับ ทำให้พวกเขากลับออกไปใช้ชีวิตในที่สธารณะแบบเดิม ทั้งๆที่หลายคนมีศักยภาพในการประกอบอาชีพ โครงการศูนย์พักพิงสำหรับผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ ขึ้นมาเพื่อรองรับความต้องการและเพิ่มศักยภาพให้คนไร้บ้านมีโอกาสทางสังคมมากยิ่งขึ้น โดยเป็นสถานที่พักพิงชั่วคราว ที่รองรับด้านการอยู่อาศัยที่มีคุณภาพและเพิ่มศักยภาพด้านต่างๆจากรัฐ โดยส่งเสริมให้เกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของพื้นที่ และการอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างปกติ วิทยานิพนธ์นี้ได้ศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับคนไร้บ้าน และหลักการออกแบบที่พักอาศัยรวมขนาดใหญ่ ทฤษฎีการออกแบบสำหรับคนวัยชรา ศึกษาพฤติกรรมความต้องการของผู้ใช้อาคารเพื่อนำมาวิเคราะห์หาข้อมูลในการออกแบบแนวความคิด ที่ตั้ง องค์ประกอบและพื้นที่ใช้สอย พร้อมทั้งศึกษาเทคโนโลยีโครงสร้าง เพื่อหาแนวทางในการออกแบบที่ว่างภายในอาคาร ให้สามารถรับรองความต้องการของผู้ใช้สอยได้อย่างเหมาะสม โครงการและงานออกแบบ ศูนย์พักพิงสำหรับผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ มีข้อมูลโดยคร่าว ดังนี้ 1. เป็นที่พักอาศัยรวมขนาดใหญ่ มีองค์ประกอบหลักโครงการ ได้แก่ ห้องพักอาศัยแบบระยะสั้น และแบบรายวัน พื้นที่ฝึกอาชีพ ห้องสมุดพร้อมห้องติวหนังสือ ห้องอเนกประสงค์ สำนักงาน และส่วนบริการอื่น ๆ รวมพื้นที่ทั้งหมด 7,737.91 ตร.ม. 2. โครงการตั้งอยู่ที่ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี จังหวัดกรุงเทพมหานคร ในระยะการเดินเท้า 580 เมตร จากสถานีรถไฟมักกะสัน มีขนาดที่ดิน 5 ไร่ 5 งาน 32 ตร.ว. 3. แนวคิดในการออกแบบอาคาร คือการแบ่งพื้นที่อย่างเท่าเทียมให้เกิดความรู้สึกเป็นส่วนตัว ในขณะที่ยังการใช้พื้นที่ร่วมกัน ในลักษณะชุมชน โดยมีความประหยัดคุ้มค่า และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม 4. อาคารสูง 2-5 ชั้น โดยที่พักอาศัยมีรูปทรงเป็นตัวแอล แต่ละห้องยุบยื่นเป็นรูปทรงวงกลมหลายยูนิต เกิดเป็นชุมชนได้พบปะกันที่โถงหน้าห้องพัก มีพื้นที่รองรับกิจกรรมทั้งในร่มและกลางแจ้ง เพื่อรับคนจำนวนมากจากภายในและภายนอก ดังนั้น การออกแบบศูนย์พักพิงสำหรับผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ มีการใช้พื้นที่จำกัดต่อ1ห้อง สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามต้องการ ในส่วนของพื้นที่บางส่วนสามารถใช้ร่วมกันได้ เช่น ห้องน้ำ โรงอาหาร มีความประหยัดและคุ้มค่าในการใช้สอย ตรงตามความต้องการของผู้ใช้สอย ทำให้เกิดความเท่าเทียมกันของผู้อยู่อาศัย ไม่แออัดให้ความรู้สึกถึงการครอบครองเป็นพื้นที่ของตัวเอง เกิดเป็นชุมชนใหม่ เหมาะกับคนไร้บ้าน มีการยุบยื่นของตัวอาคารเพื่อรับวิวด้านนอกได้ และยังทำให้เกิดคอร์ทภายในตัวอาคาร ทำให้ผู้พักอาศัยได้พบปะกัน เปรียบเหมือนการอยู่เป็นชุมชน