พิพิธภัณฑ์ชนเผ่าพื้นเมือง(อีสานใต้)

ประทับเวลา Excel: 23/04/2020 00:53:18 อารยธรรม เป็นเครื่องหมายที่แสดงพฤติกรรม วิวัฒนาการของศิลปวัฒนธรรม ก่อให้เกิดอารยธรรมที่หลากหลายทางชาติพันธุ์ สร้างสรรค์ศิลปะและวัฒนธรรมต่างๆ อารยธรรมค่อยๆเปลี่ยนแปลงและพัฒนาไปตามกาลเวลา ปัจจุบันวัฒนธรรมกลุ่มชาติพันธุ์เริ่มเลือนหายไป เกิดวัฒนธรรมใหม่ขึ้นมาแทนที่วัฒนธรรมเดิม ดังนั้นการจัดแสดงเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ในกลุ่มวัฒนธรรมอีสานใต้แหล่งที่มีกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีความหลากหลาย ช่วยกระตุ้นให้เห็นคุณค่าของกลุ่มชาติพันธุ์ เกิดความภาคภูมิใจในชนชาติของตน และเป็นการรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีดั้งเดิมให้คงอยู่ วิทยานิพนธ์นี้ได้ศึกษาเกี่ยวกับ วิถีชีวิตของกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมือง ความเชื่อ ศิลปวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมพื้นถิ่น แนวคิดด้านการวางผังอาคาร ที่ส่งผลต่อความรู้สึก วิถีชีวิต ถ่ายทอดออกมาทางรูปแบบสถาปัตยกรรมเพื่อนำมาสู่การออกแบบและกำหนดองค์ประกอบโครงการ ศึกษากลุ่มเป้าหมายเพื่อนำมาวิเคราะห์หาพื้นที่ตั้งโครงการ ให้เป็นสถานที่บริการข้อมูลทางการศึกษาและเป็นแหล่งเรียนรู้ประวัติศาตร์แก่คนในชุมชน และคนในพื้นที่ใกล้คียง ผลการออกแบบสถาปัตยกรรมอาคาร พิพิธภัณฑ์ชนเผ่าพื้นเมือง (อีสานใต้) มีรายละเอียด ดังนี้ 1. ลักษณะโครงการ เป็นสถานที่จัดแสดง นิทรรศการ แบ่งเป็นส่วนจัดแสดง50% ส่วนสำนักงานและบริการ20% พื้นที่สวน30% รวมขนาดพื้นที่ของโครงการทั้งหมด 10,262.111ตร.ม. 2. โครงการตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข24 ถนนโชคชัย-เดชอุดม ตำบลอีสานเขต อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดบุรีรัมย์ ขนาดพื้นที่ 15ไร 1งาน 44ตร.ว. 3. แนวคิด ใช้คติความเชื่อการวางผังแบบปราสาทขอม คือเขาพระสุเมรุ อยู่จุดศูนย์กลางของโลก ล้อมรอบด้วยทะเลทั้งสี่ โดยแทนทวีปทั้งสี่ ในส่วนอาคารที่เป็นนิทรรศการตามรูปแบบต่างๆ และแทนเขาพระสุเมรุในส่วนที่เป็นจุดเด่นของโครงการอยู่ตรงแกนกลางด้วย 4. รูปลักษณ์ เป็นอาคารขนาดไม่เกิน2 ชั้น มีรูปแบบเรียบง่าย นำส่วนของหลังคา หรือยอดปราสาทมาปรับใช้ในการออกแบบ ใช้วัสดุที่มีอยู่ในท้องถิ่นเช่นหินตัด โครงสร้างหลักเป็นคอนกรีต มีไม้และเหล็กบางส่วน แยกโซนจัดแสดงและส่วนบริการต่างๆอย่างชัดเจน โครงการพิพิธภัณฑ์ชนเผ่าพื้นเมือง(อีสานใต้) ออกแบบให้เชื่อมโยงกับปราสาทหินพนมรุ้ง ทั้งการวางผังและรูปลักษณ์ของอาคารที่วางอาคารทรงสี่เหลี่ยม มีแนวแกนแบบขอม ให้ความรู้สึกเหมือนเข้ามาในปราสาทขอมแต่เป็นขอมแบบร่วมสมัย สะท้อนให้เห็นแหล่งที่เป็นอารยธรรมโบราณ พื้นที่ตั้งโครงการสามารถเชื่อมโยงไปยังชุมชนโบราณที่กระจายอยู่รอบนอก พื้นที่ลานกิจกรรมส่วนหน้าของโครงการเป็นส่วนที่สามารถเชื่อมโยงกับชุมชน เพื่อให้คนในชุมชนเข้ามาใช้ประโยชน์ภายในโครงการได้