ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ศูนย์ศิลปะและนันทนาการเพื่อฟื้นฟูสุขภาพจิต

ผู้แต่ง: ปิยกมล พรหมกูล 59011110062
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ชัยนันท์ พรหมเพ็ญ
ปีที่เผยแพร่: 2564
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: โรคซึมเศร้า, ภาวะซึมเศร้า, บำบัดฟื้นฟู
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 04/11/2021 12:33:05 เนื่องมาจากปัญหาของสังคมไทยในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นปัญหาด้านความสัมพันธ์ ปัญหาด้านการใช้ สุราและยาเสพติด ที่มาจากการเรียนหรือการทำงาน ส่งผลให้เกิดความเครียดที่สามารถนำไปสู่ภาวะซึมเศร้า ทำให้มีผู้ป่วยโรคซึมเศร้าเป็นจำนวนมากขึ้นทุกปี ซึ่งจะทำให้เกิดความต้องการในเรื่องสถานที่รองรับการ ขยายตัวของผู้ป่วย จึงมีแนวคิดที่จะนำศิลปะ กิจกรรม และนันทนาการต่างๆ มาใช้ในการบำบัดฟื้นฟูสุขภาพจิต ซึ่งถือว่าเป็นการรักษาทางการแพทย์ทางเลือก ที่เน้นการปรับเพื่อให้เข้ากับชีวิตประจำวันของคนในสังคม ปัจจุบันและยังเป็นการรักษาในเชิงรุก เพื่อเป้าหมายที่ให้คนทั่วไปได้เข้าถึงการรักษาและให้คำปรึกษา วิทยานิพนธ์เล่มนี้ได้ศึกษาเกี่ยวกับการบำบัดฟื้นฟูผู้ป่วยโรคซึมเศร้า โดยใช้การรักษาทางจิตสังคม ที่ มุ่งเน้นแก้ไขแนวคิดของผู้ป่วยให้สอดคล้องกับความเป็นจริงมากขึ้น รวมถึงการปรับพฤติกรรมที่ส่งผลให้เกิด ภาวะซึมเศร้า และนำมาวิเคราะห์ข้อมูลในการออกแบบพื้นที่ให้สอดคล้องกับกิจกรรมภายในโครงการ เพื่อ ส่งเสริมให้การบำบัดฟื้นฟูมีศักยภาพมากยิ่งขึ้น โครงการศูนย์ศิลปะ และนันทนาการเพื่อฟื้นฟูสุขภาพจิต มีข้อมูลโดยคร่าว ดังนี้ 1. โครงการเป็นอาคารที่ใช้ในการทำกิจกรรมและให้บริการด้านสุขภาพ มีองค์ประกอบคือ ส่วนบำบัด ฟื้นฟู ได้แก่ ส่วนกีฬาบำบัด ส่วนศิลปะบำบัด และส่วนกิจกรรมบำบัด ส่วนสนับสนุนโครงการ ได้แก่ ร้านอาหาร พื้นที่ทำกิจกรรมกลางแจ้ง โครงการมีพื้นที่ใช้สอยรวม 6,937.42 ตารางเมตร 2. โครงการตั้งอยู่ที่ แขวงบางนาใต้ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นจุดที่สามารถเดินทางได้ สะดวก และสามารถเชื่อมต่อกับโรงพยาบาลมนารมย์ได้โดยง่าย 3. มีแนวคิดในการใช้ธรรมชาติมาช่วยในการบำบัดฟื้นฟู โดยเน้นการออกกำลังกาย การทำงานศิลปะ และการทำกิจกรรมต่างๆ มีพื้นที่ในการทำกิจกรรมหลากหลายรูปแบบ โดยไม่เน้นการเป็นโรงพยาบาล เนื่องจากสภาพแวดล้อมในโรงพยาบาลที่มักจะมีความแออัด และเต็มไปด้วยความเครียด 4. มีการจัดกลุ่มอาคารตามพื้นที่ใช้สอย เพื่อให้เกิดพื้นที่สร้างกิจกรรมที่คล้ายกันร่วมกัน รูปแบบ อาคารมีลักษณะเป็นอาคารหลังเดี่ยว สูงไม่เกิน 3 ชั้น สามารถมองเห็นพื้นที่ทำกิจกรรมรวมได้อย่างชัดเจน การออกแบบที่ว่างสำหรับกิจกรรมแต่ละประเภท เป็นพื้นที่พักผ่อนหลังการทำกิจกรรม ช่วยให้ผู้ป่วย สามารถสร้างปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนผู้ป่วยด้วยกันได้อย่างอิสระ โดยมีการเน้นให้มีส่วนในการใช้แสงธรรมชาติ ต้นไม้และสีเขียว เข้ามาช่วยให้ผู้ป่วยลดอาการตึงเครียด และเกิดความผ่อนคลาย