ข้ามไปเนื้อหาหลัก

โครงการเสนอแนะออกแบบสถาปัตยกรรมภายในศูนย์บำบัดโรคซึมเศร้า

ผู้แต่ง: นางสาวกาญจนา แสนศรี 59011113014
สาขา: สถาปัตยกรรมภายใน
อาจารย์ที่ปรึกษา: อาจารย์เอมิกา โชควรกุล
ปีที่เผยแพร่: 2564
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: โรคซึมเศร้า
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 23/04/2021 10:08:58 โครงการเสนอแนะออกแบบสถาปัตยกรรมภายในศูนย์บำบัดโรคซึมเศร้า เกิดขึ้นภายใต้แนวคิดที่ชื่อว่า โอบกอดธรรมชาติ สัมผัสวิถีชีวิต เนื่องจากทุกวันนี้สถิติการฆ่าตัวตายในประเทศไทยมีอัตราที่สูงขึ้นเรื่อยๆ เกิดจากสภาวะความเครียดสะสม เนื่องจากปัญหาการเงิน ปัญหาครอบครัว สุขภาพหรือกระทั่งปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ส่งผลให้เกิดความเครียดได้ง่ายและอาจสะสมเป็นเวลานานจนกลายเป็นภาวะโรคซึมเศร้าที่เป็นอาการป่วยส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวันเป็นอย่างมาก คนรอบข้างไม่เข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้น จึงทำให้เกิดโครงการนี้ขึ้นมาเพื่อเสนอแนะแนวทางในการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับบุคคลกลุ่มนี้ โดยภายในโครงการจะเน้นการบำบัดที่เป็นกิจกรรมโดยไม่ใช้ยา การเข้าบำบัดและทำกิจกรรมต่างๆที่เกิดขึ้นในโครงการ เช่น ห้องธรรมชาติบำบัด ศิลปะบำบัด สนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น การเคลื่อนไหวร่างกาย ดนตรีบำบัดและสมาธิบัด จากกิจกรรมบำบัดดังกล่าวได้มาจากการศึกษาข้อมูล กรณีศึกษา และขั้นตอนการรักษาที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาล ที่ส่งผลกับผู้ป่วยโรคซึมเศร้า และนำรูปแบบมาปรับใช้ให้เข้ากับโครงการ การทำวิทยานิพนธ์ครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนะแนวทางการออกแบบสถาปัตยกรรมภายศูนย์บำบัดโรคซึมเศร้า จังหวัดน่าน เพื่อสร้างการรักษารูปแบบใหม่ที่ใช้การพูดคุยกับจิตแพทย์โดยการรักษารูปแบบ CBT (Cognitive Behavioral Therapy ) หรือการรักษาแบบปรับแนวความคิดและพฤติกรรมของผู้ป่วย โดยรักษาควบคู่กับการทำกิจกรรมบำบัดแบบกลุ่ม หรือ Group Psychotherapy ที่ให้ผู้ป่วยที่มีอาการเดียวกันหรือลักษณะคล้ายกันเข้ารับการบำบัดเพื่อสร้างสัมพันธ์ระหว่างผู้ป่วยด้วยกัน เนื่องจากการรักษาแบบนี้ในไทยยังมีไม่มาก การรักษารูปแบบนี้จะควบคู่กับการรักษาโดยใช้ธรรมชาติเข้ามาบำบัดในโครงการด้วย คือการสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีภายในโครงการ การนำรูปแบบประเพณีและวัฒนธรรมไทลื้อมาปรับใช้ให้เข้ากับการออกแบบทั้งภายในและภายนอกอาคาร เพื่อให้ผู้ป่วยรู้สึกผ่อนคลายและคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมเดิมที่เคยเป็นอยู่ และส่งเสริมให้โครงการเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ส่งผลให้คนในชุมชนมีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวโรคซึมเศร้ามากขึ้น