ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ศูนย์การเรียนรู้ปรัชญาของเวลา พื้นที่ และสถาปัตยกรรม

ผู้แต่ง: นางสาวยสุตมา ดาษดา 60011110035
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: อาจารย์ ดร.นิลปัทม์ ศรีโสภาพ
ปีที่เผยแพร่: 2565
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: Metaphysics of Time, Space and Architecture
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 31/03/2022 17:30:49 เนื่องจากเวลา เป็นสิ่งที่เดินทางเป็นเส้นตรงอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจากอดีต ปัจจุบันและอนาคต ล้วนถูกเวลาเป็นเครื่องกำหนด จากการศึกษาพบว่า เวลาได้มีการตีความและให้ความหมายออกไปในหลากหลายศาสตร์และในงานสถาปัตยกรรมก็เช่นกัน ซึ่งปัจจุบันคนส่วนใหญ่มองเรื่องของเวลาแค่ในรูปแบบของชั่วโมงและนาที น้อยคนที่จะให้ความสำคัญกับวินาที ซึ่งทุกวินาทีในเวลามีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา แต่ถูกมองข้าม โครงการนี้จึงต้องการที่จะสื่อสารความหมายของเวลาออกมาในมุมมองของงานสถาปัตยกรรม เพื่อให้ผู้คนตระหนักถึงความสำคัญและเห็นคุณค่าของเวลาในแต่ละวินาที เพื่อให้ผู้คนสามารถรับรู้ เรียนรู้ และสร้างประสบการณ์ใหม่ภายในโครงการได้ วิทยานิพนธ์นี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอความสัมพันธ์ของเวลาและพื้นที่ผ่านประสบการณ์ที่ผู้ใช้โครงการได้รับจากการใช้งานพื้นที่ และเมื่อเวลาเปลี่ยน องค์ประกอบจากงานออกแบบสถาปัตยกรรมจะสื่อให้ความรู้สึกและพฤติกรรมของผู้ใช้งานเปลี่ยนตาม พร้อมทั้งให้ผู้ใช้งานโครงการได้สัมผัสถึงปรากฏการณ์ทางสถาปัตยกรรมควบคู่กันไป ผ่านพื้นที่เรียนรู้มิติของเวลา ศูนย์การเรียนรู้ปรัชญาของเวลา พื้นที่ และสถาปัตยกรรมมีรายละเอียด ดังนี้ 1. โครงการศูนย์การเรียนรู้ปรัชญาของเวลา พื้นที่ และสถาปัตยกรรม เป็นศูนย์การเรียนรู้ที่มีองค์ประกอบหลัก คือ ส่วนนิทรรศการ ส่วนการให้ความรู้ทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับเวลา พื้นที่ใช้สอยรวม 5,400 ตารางเมตร 2. โครงการตั้งอยู่บนพื้นที่ ตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ซึ่งเป็นจุดใกล้เคียงกับแหลมพรหมเทพ ที่เป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกแสงสุดท้ายของวัน ที่ดินมีขนาดประมาณ 6 ไร่ 3. แนวคิดโครงการคือ การให้ความสำคัญและเห็นคุณค่าของเวลา โดยออกแบบงานสถาปัตยกรรมที่นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับเวลา และสร้างประสบการณ์ผ่านปรากฏการณ์ทางสถาปัตยกรรมที่มีการตีความนามธรรม เป็นรูปธรรม ที่ผู้ใช้โครงการสามารถรับรู้และเข้าถึงได้ 4. โครงการมีการออกแบบที่ดึงศักยภาพจากสิ่งแวดล้อมโดยรอบมาใช้ ผ่านการออกแบบที่เน้นการใช้ระนาบทั้งแนวตั้งและแนวนอนในการออกแบบงานสถาปัตยกรรม การออกแบบสถาปัตยกรรมที่สร้างการรับรู้ของผู้คน โดยใช้ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นรวมไปถึงตัวสถาปัตยกรรม ซึ่งการรับรู้ของแต่ละคนแตกต่างกัน จึงต้องสร้างพื้นที่หลายรูปแบบ เพื่อศึกษาพฤติกรรมที่มีการตอบสนองกับพื้นที่และการใช้สภาพแวดล้อมรอบๆ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในการออกแบบ จะช่วยให้ง่ายต่อการรับรู้ของผู้คนมากยิ่งขึ้น