พื้นที่เยียวยาความเหงา ความโดดเดี่ยว
ผู้แต่ง: พัชรพล โพธิวัฒน์ 61011110036
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุรีพรรณ์ สุพรรณสมบูรณ์
ปีที่เผยแพร่: 2566
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: พื้นที่,ความเหงา,สุขภาพจิต,สังคมเมืองใหญ่
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร
บทคัดย่อ
ประทับเวลา Excel: 21/04/2023 17:11:47
ปัจจุบันความเหงา ส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตใจในคนเราทั้งปัจจัยสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างเช่น การพลัดถิ่นเข้ามาทำงานอยู่ตัวคนเดียวทำให้รู้สึกแปลกแยกจากสังคมใหม่ การขาดแคลนสวัสดิการในการเข้าถึงพื้นที่กิจกรรมทางสังคม แนวทางการแก้ปัญหาความเหงา เช่น การสร้างพื้นที่ส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ทางสังคม กิจกรรมกายภาพ ปรับความคิด พื้นที่สวน ผ่อนคลายสุขภาพจิตใจ และการใช้วิธีบำบัดต่างๆ ถูกนำเสนอผ่านโครงการนี้ เพื่อเป็นพื้นที่ทางสังคมทางเลือกส่งเสริมสุขภาพจิตใจ คุณภาพชีวิตคนในเมืองให้ดียิ่งขึ้น
วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเกี่ยวกับ ความหมาย ประเภท วิธีการจัดการความเหงา และการจัดการพื้นที่แก้ปัญหาความเหงาในเมืองใหญ่ ทฤษฎีทางองค์ประกอบสถาปัตยกรรม เส้น สี ระนาบ รูปทรงและปริมาตรในพื้นที่ ศึกษาพฤติกรรมคนเมืองใหญ่ หาพื้นที่ตั้งโครงการที่เหมาะสมเพื่อวิเคราะห์เพื่อใช้ในการออกแบบ ตลอดจนหาแนวทางในการออกแบบสถาปัตยกรรมของโครงการ
ผลการออกแบบสถาปัตยกรรม พื้นที่เยียวยาความเหงา ความโดดเดี่ยว มีข้อมูลโดยคร่าวดังนี้
1. โครงการ เป็นอาคารสาธารณะ องค์ประกอบหลัก คือ พื้นที่อเนกประสงค์ พื้นที่สวน โคเวิร์กกิ้งสเปซ พื้นที่บำบัด เช่น ศิลปะบำบัด ดนตรีบำบัด ธรรมชาติบำบัด พี้นที่สงบจิตใจ พื้นที่ให้คำปรึกษา และจุดเปลี่ยนรับบรรยากาศ พื้นที่ใช้สอย 2,915 ตารางเมตร โดยประมาณ
2. ที่ตั้งโครงการ ตั้งอยู่บน ถนนสุขุมวิท อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นการเชื่อมต่อไปยังพื้นที่ย่านศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพฯ โดยใช้ระบบขนส่งสาธารณะรถไฟฟ้าบีทีเอส มีขนาดที่ดิน 2 ไร่ 16 ตร.ว.
3. แนวคิดการออกแบบ การสร้างปรากฎการณ์ทำให้คนรู้สึกดีขึ้นจากองค์ประกอบต่างๆ ปริมาตรภายในของพื้นที่ที่แตกต่าง การใช้เส้นตั้งนอนที่นิ่งสงบ นำมาสู่ประสาทสัมผัสทั้ง 5 โดยเน้นใช้ประสาทตาทั้งผ่านในระนาบสายตาที่คนสามารถสัมผัสได้เร็วที่สุด การใช้ธรรมชาติ แสง เงา น้ำ ต้นไม้ ในการสร้างบรรยากาศ
4. อาคารรูปทรงสี่เหลื่ยมผืนผ้า มีรูปทรงกระบอกอยู่ด้านหน้าให้โดดเด่นจากบริบทรอบที่ตั้งโครงการ เน้นการใช้เส้นตั้ง เส้นนอน พื้นที่สีเขียวบังสายตาจากคนทั้งภายนอก ช่วยสร้างบรรยากาศภายในอาคารได้ดีขึ้น สีอาคารเน้น สีขาว สีไม้ สีเขียว คนที่เห็นรู้สึกผ่อนคลาย สงบ แบ่งโซน เช่น ชั้น 1 และ 2 เป็นโซนสาธารณะ ด้านหลังเป็นโซนส่วนตัว ชั้น 3 และ 4 เป็นโซนกึ่งสาธารณะ
การออกแบบ พื้นที่เยียวยาความเหงา ความโดดเดี่ยว เป็นพื้นที่ปฎิสัมพันธ์สังคมทางเลือกให้สังคมมีคุณภาพชีวิตที่ดี ผ่านการเข้าใข้งานพื้นที่บำบัด พื้นที่อเนกประสงค์ต่างๆ ในโครงการ ด้านหน้าโครงการมีขนส่งรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสำโรง ที่ผ่านทำให้ผู้คนมองเห็นจากบริบทได้ มีวิธีการในการออกแบบ เช่น การใช้พื้นที่สีเขียว แสงธรรมชาติการเปิดพื้นที่โล่ง การใช้ขนาดพื้นที่ที่แตกต่าง การแบ่งโซนด้านหน้าให้เป็นโซนสาธารณะ เพื่อให้ผู้คนภายนอกมองเห็นโครงการ ในขณะที่ต้องเชื่อมโยงกับบริบทรอบๆ โครงการด้วยขนาดที่ดินที่มีจำกัด