โครงการฟื้นฟูที่ว่างสู่พื้นที่สาธารณะ

ประทับเวลา Excel: 23/04/2023 11:58:45 การสร้างพื้นที่สาธารณะในรูปแบบพื้นที่สีเขียวสู่สายตาสาธารณชน ผ่านความงามทางสถาปัตยกรรม จากแนวความคิด การฟื้นฟูที่ว่างที่ยังไม่ได้รับการใช้ประโยชน์อย่างถึงที่สุด ผ่านกระบวนการวิเคราะห์พฤติกรรมของผู้ใช้งานจริงในพื้นที่นั้นๆ สู่พื้นที่สีเขียว ในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นการเพิ่มพื้นที่สร้างปฏิสัมพันธ์ให้ผู้คนในมหาวิทยาลัย และช่วยส่งเสริมการใช้งานพื้นที่ในด้านกิจกรรมต่างๆ ทั้งการเรียนและการพักผ่อนหย่อนใจส่งเสริมการมีพื้นที่สีเขียวตาม องค์การอนามัยโลก (world health organization) ที่กำหนดให้มีพื้น ที่สีเขียว 9-15 ตารางเมตรต่อ 1 คน ถึงแม้ว่าในมหาวิทยาลัยมหาสารคามจะประกอบไปด้วยพื้นที่สีเขียวจำนวนมาก แต่ก็ยังไม่สามารถ ถูกใช้งานในรูปแบบพื้นที่สีเขียวที่เหมาะสมต่อการใช้งานได้เท่าที่ควร โครงการจึงมีวัตถุประสงค์ส่งเสริมเอกลักษณ์และความหลากหลาย ทางด้านสถาปัตยกรรม เพื่อหาแนวทางการใช้ประโยชน์ที่ดินอย่างมีประสิทธิภาพและการแก้ไขพื้นที่เหลือใช้ เพื่อเพิ่มพื้นที่สีเขียวและพื้นที่ ในการมีปฏิสัมพันธ์ การทำงานนอกสถานที่ของประชากรในมหาวิทยาลัยและผู้คนในบริเวณนั้นๆ วิทยานิพนธ์เล่มนี้ศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมของผู้ใช้งาน เพื่อให้ตอบสนองต่อพื้นที่ใช้สอยและศึกษาบริบทของพื้นที่ที่ส่งผลให้เกิด พื้นที่เหลือใช้ (Left Over Space) และหาแนวทางการแก้ไขการใช้ประโยชน์พื้นที่อย่างถึงที่สุด ด้วยการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมด้วยกระบวน การออกแบบทางสถาปัตยกรรมที่ส่งเสริมกิจกรรมต่างๆ ทั้งด้านพื้นที่ ด้านการรับรู้ ด้านการใช้สอย ที่สามารถปรับเปลี่ยนได้หลากหลาย หน้าที่และการใช้งานตามอเนกประสงค์ให้สอดคล้องกับกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ทั้งด้านการเรียน ด้านสุขภาพ และนันทนาการ ให้กับนิสิต ได้มีส่วนร่วมและเข้าถึงได้สะดวก โดยกระบวนการที่นำไปสู่การออกแบบเกิดจากการลงพื้นที่สำรวจ จึงได้เล็งเห็นถึงปัญหาด้านการใช้งานพื้นที่ และสังเกตพฤติกรรมของผู้ใช้สอย นำมาเป็นข้อมูลในการออกแบบ ผลการออกแบบสถาปัตยกรรมอาคารฟื้นฟูที่ว่างสู่พื้นที่สาธารณะมีรายละเอียด ดังนี้ 1.ลักษณะโครงการ เป็นโครงการพื้นที่สาธารณะ ในรูปแบบพื้นที่สีเขียวส่งเสริมพื้นที่พบปะระหว่างคนในสังคม และส่งเสริม กิจกรรมนันทนาการ สุขภาพ และการเรียนรู้ ซึ่งมีพื้นที่ในโครงการทั้งหมด 3 พื้นที่ เป็นพื้นที่ทางเปลี่ยนผ่านระหว่างอาคารเรียน ในมหาวิทยาลัย มีพื้นที่ใช้สอยโครงการรวม 10,282.67 ตารางเมตร 2.ที่ตั้ง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตำบล ขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม บนพื้นที่ 12 ไร่ 83.77 ตารางเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่ทางผ่านระหว่างอาคารเรียนทั้งหมด 3 แห่ง ซึ่งในปัจจุบันทำหน้าที่เป็นทางสัญจรระหว่างอาคารเรียนรอบๆ ที่ถูกแบ่งเป็น 3 กลุ่มหลักๆ ได้แก่ (1) กลุ่มศิลปะและภาษาศาสตร์ (2) กลุ่มวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี (3) กลุ่มสุขภาพและการแพทย์ 3.แนวคิด การฟื้นฟูพื้นที่ว่างที่ไม่ได้รับการใช้งานอย่างถึงที่สุด ผ่านแนวความคิดของพื้นที่สร้างปฏิสัมพันธ์ในรูปแบบพื้นที่สีเขียว โดยเน้นกิจกรรมที่เกิดขึ้นในโครงการทั้งพื้นที่อเนกประสงค์ที่สามารถปรับเปลี่ยนกิจกรรมได้หลากหลาย พื้นที่ภายในอาคาร ส่งเสริมกิจกรรมการเรียนการสอน โดยพื้นที่ในโครงการถูกออกแบบให้ส่งเสริมความงามทางด้านสถาปัตยกรรมผ่านที่ว่าง แสง และร่มเงา โดยทั้ง 3 พื้นที่จะมีแนวคิดการออกแบบตามกลุ่มประเภทอาคารเรียนรอบๆ ที่ถูกแบ่งเป็น 3 กลุ่มหลักๆ ได้แก่ (1) กลุ่มศิลปะและภาษาศาสตร์ แนวคิดการออกแบบที่โล่งอเนกประสงค์ ในการนั่งเล่นนั่งทำงาน ผ่านที่ว่างแสงและเงาของอาคาร (2) กลุ่มวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และเทคโนโลยี แนวคิดการออกแบบอาคารอเนกประสงค์ผ่านโครงสร้างที่โดดเด่น (3) กลุ่มสุขภาพและการแพทย์ แนวคิดการออกแบบอาคารอเนกประสงค์เน้นพื้นที่นั่งอ่านหนังสือและทางเท้าออกกำลังกาย 4.รูปแบบอาคาร เนื่องจากแกนกลางของมหาวิทยาลัยเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวยาวมุ่งเข้าหาอาคารกลางมหาวิทยาลัยทั้ง 3 ด้าน ใช้แนวความคิดในการออกแบบผ่านเส้นทางสัญจรเดิมที่ถูกดัดแปลงและลดทอนให้มีความงามและไหลลื่นไปกับพื้นที่ แต่ยังคง ความโดดเด่นและสง่างามแม้ว่าจะอยู่ในพื้นที่รูปแบบใด ทั้งด้านการเป็นสวนพักผ่อนหย่อนใจ ตอบสนองหน้าที่การใช้งาน อย่างมีประสิทธิภาพและเป็นพื้นที่ส่วนกลางที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ พื้นที่สร้างปฏิสัมพันธ์ที่ตอบสนองและรองรับการพักผ่อนหย่อนใจ จากการฟื้นฟูที่ว่างในมหาวิทยาลัยมหาสารคามเพื่อเพิ่ม ประโยชน์การใช้พื้นที่ในรูปแบบพื้นที่สีเขียว ผ่านกระบวนการออกแบบทางสัญจรเดิมของอาคารเรียนในมหาวิทยาลัยมหาสารคามมาสร้าง เป็นเส้นสายของตัวสถาปัตยกรรมที่ส่งเสริมความงามและหน้าที่ ตัวอย่างเช่น พื้นที่อเนกประสงค์ที่ส่งเสริมกิจกรรมทั้งเป็นเวทีจัดแสดง พื้นที่นั่งพักผ่อน พื้นที่อ่านหนังสือ ที่ถูกล้อมรอบไปด้วยงานสถาปัตยกรรมผ่านการออกแบบช่องว่างรับแสงเงาของพื้นที่ อีกทั้งยังส่งเสริม สิ่งแวดล้อมด้วยพื้นที่สีเขียว และการใช้แสงธรรมชาติเพื่อการรับรู้ที่แตกต่างที่มาพร้อมหน้าที่ที่สามารถปรับเปลี่ยนได้หลากหลาย