ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ศูนย์การเรียนรู้เพื่อการเยียวยามลภาวะทางอากาศ

ผู้แต่ง: รติมา โพนชัย 61011110006
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วรวรรณ เนตรพระ
ปีที่เผยแพร่: 2566
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: มลพิษทางอากาศ,Air pollution ,มลภาวะทางอากาศ
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 24/04/2023 07:55:42 บทคัดย่อ ปัจจุบันเราต้องเผชิญกับปัญหาสิ่งแวดล้อมมากมาย ซึ่งปัญหาเหล่านี้ได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นหนึ่งในปัญหา สิ่งแวดล้อม ได้แก่ มลพิษทางอากาศที่ส่งผลกระทบต่อด้านสุขภาพรวมไปถึงการใช้ชีวิตประจำวันที่กำลังลุกลามและส่ง ผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของผู้คน แม้มีการนำนวัตกรรมเครื่องฟอกอากาศจากต่างประเทศเข้ามาใช้งานต้องเสียเงินมากมายในการแก้ไขปัญหา แต่ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ 100% และยังคงเป็นปัญหาที่ยังเรื้อรังอยู่ดังนั้นจึงต้องตระหนัก ถึงการเยียวยาและแนวทางการแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง วิทยานิพนธ์เล่มนี้ศึกษากระบวนการออกแบบการลดมลพิษทางอากาศ การใช้นวัตกรรมรวมสถาปัตยกรรม เพื่อชุมชน พฤติกรรมที่ก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศสู่ความรู้ความเข้าใจถึงวิธีการช่วยลดมลพิษทางอากาศผ่านประชากร โดยการออกแบบในพื้นที่เชื่อมต่อกับชุมชนเพื่อการเข้าถึงการใช้งานที่ตอบสนองความต้องการของคนภายในชุมชนไม่ว่า จะเป็นประชากร นิสิตนักศึกษา นักท่องเที่ยวรวมไปถึงการใช้งานภายในพื้นที่โครงการ สถาปัตยกรรมอาคารศูนย์การเรียนรู้เพื่อการเยียวยามลภาวะทางอากาศมีรายละเอียดโดยคร่าวดังนี้ 1.ลักษณะโครงการเป็นอาคารสาธารณะที่เป็นส่วนช่วยในการส่งเสริมกระจ่ายการเรียนรู้พร้อมทั้งเป็นพื้นที่ให้ผู้คนเข้ามาใช้งานพื้นที่สวนรวม ที่มีการออกแบบเป็นพื้นที่ปลอดมลพิษทางอากาศโดยแบ่งพื้นที่การเข้าถึง โครงการเป็น 2 ทาง เพื่อตอบสนองกลุ่มคนที่เข้ามาใช้งานจากฝั่งทางชุมชนและทางด้านการท่องเที่ยว โครงสร้างอาคารและวัสดุคำนึงถึงการ เลือกใช้งานในการจัดการกรองฝุ่นละอองที่จะเข้ามาภายในอาคารได้ 2.ที่ตั้งโครงการ ต.สุเทพ ถ.ห้วยแก้ว จ.เชียงใหม่ ตั้งอยู่ในเขตใจกลางเมืองเชียงใหม่อยู่ในย่านที่มีประชากรนักท่องเที่ยว นักศึกษาหนาแน่น อยู่ติดถนนสายหลักเหมาะสมต่อการวิเคราะห์เป็นพื้นที่ตั้ง ขนาดพื้นที่ 4 ไร่ 3.แนวคิดใช้การสร้างความสัมพันธ์บนวัตถุ (Visual Script) จากโปรแกรมเชื่อมโยง (Grasshopper) การจัดลำดับคำสั่ง ในการสร้างรูปทรงอาคารจากค่าความเข้มข้นของสารพิษทางอากาศนำมาตีความต่อพื้นที่การใช้สอยภายในอาคารเพื่อให้ เข้าถึงการรับรู้ทางสถาปัตยกรรมได้อย่างลึกซึ้ง 4.รูปแบบอาคารเกิดจากการจำลองอาคาร แบ่งสัดส่วนอาคารออกเป็น 4 อาคาร โดยมีทางเดินพื้นที่สีเขียวเป็นทางสัญจร เชื่อมระหว่างอาคารที่มีขนาดแตกต่างกัน เช่น พื้นที่แคบ ให้ความรู้สึกถึงการกัดเซาะของสารพิษทำให้ผู้ที่เข้ามารับรู้ถึง ความอึดอัด บางพื้นที่ปล่อยให้เป็นพื้นที่โปร่งโล่งเพื่อการสัมผัสการหายใจที่สบาย อาคารแบ่งพื้นที่เป็น 2 พื้นที่ ได้แก่ 1) พื้นที่เรียนรู้การทดลอง 2) พื้นที่การเรียนรู้ทางกิจกรรม โดยอาคารมีความสูงประมาณ 2-3 ชั้น จากการออกแบบพื้นที่ใช้สอยภายในโครงการรวมกับนวัตกรรมและทฤษฎีด้านการลดมลพิษทางอากาศจากธรรมชาติ โดยการเพิ่มประสิทธิภาพด้านการดำรงชีวิตที่ดียิ่งขึ้น มีการออกแบบการกรองฝุ่นจากบริบทรอบโครงการทั้ง การปลูกต้นไม้กันฝุ่นละอองบนถนน การลดระดับพื้นพร้อมติดตั้งวัสดุตะแกรงสำหรับการกรองฝุ่นเข้าสู่ตัวอาคาร ทั้งการเจาะช่องแสงระบายอากาศภายในอาคารให้เหมาะสมกับกิจกรรมและการเลือกใช้นวัตกรรมบำบัดอากาศจากสาหร่ายทางธรรมชาติที่สามารถทดแทนต้นไม้ได้มากถึง 50 เท่า เพื่อทดแทนพื้นที่สีเขียวที่เสียไปภายในพื้นที่