ข้ามไปเนื้อหาหลัก

ศูนย์ศิลปะรอยสัก

ผู้แต่ง: นายฐากูร บัวทอง 61011110023
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: อาจารย์ชิโนรส พันทวี
ปีที่เผยแพร่: 2566
ยอดเข้าชมเอกสาร: 1 ครั้ง
Keyword: tattoo art culture exhibition gallery artist รอยสัก ศิลปะ วัฒนธรรม จัดแสดง ศิลปิน
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 24/04/2023 08:13:54 ในปัจจุบัน งานสักในประเทศไทยนั้น เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ จึงทำให้อาชีพช่างสัก ในไทยสามารถสร้างรายได้เข้าประเทศจากการที่นักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวและมาสัก ซึ่งกลุ่มคนที่สนใจในอาชีพนี้ หรือประกอบอาชีพนี้อยู่แล้วนั้น มีบางส่วนที่ยังคงขาดความรู้ และความเข้าใจในอาชีพ จึงเป็นเหตุผลที่ควรมีโครงการที่ส่งเสริม แก่ผู้ที่มีความสนใจด้านศิลปะรอยสัก เพื่อเป็นแหล่งกิจกรรมให้ผู้เข้าใช้งานเรียนรู้ข้อมูล แลกเปลี่ยนความคิดเห็น พัฒนาศักยภาพของศิลปิน เพื่อให้ได้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างภาพลักษณ์ที่ดีแก่ศิลปะรอยสักต่อไป วิทยานิพนธ์นี้ได้ศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับศิลปะรอยสัก การเล่าเรื่อง และการจัดแสดงผ่านการออกแบบ และการศึกษากลุ่มเป้าหมายในการออกแบบ การจัดแสดง นำมาวิเคราะห์หาข้อมูลในการออกแบบอาคารและพื้นที่ใช้สอย เพื่อหาแนวทางการถอดแบบอาคาร ที่สื่อถึงความเป็นศิลปะรอยสักให้มีความเหมาะสมในการรองรับกิจกรรมภายในโครงการ ผลการออกแบบสถาปัตยกรรมอาคาร ศูนย์ศิลปะรอยสัก มีรายละเอียด ดังนี้ 1. ลักษณะโครงการ เป็นอาคารนิทรรศการ มีองค์ประกอบ คือ ส่วนการเรียนรู้ ประวัติศาสตร์ความเป็นมา ของรอยสัก และพื้นที่จัดแสดงแบบชั่วคราว รวมพื้นที่ 4,000 ตารางเมตรโดยประมาณ 2. ที่ตั้งอยู่ย่านประตูท่าแพ ภายในคูเมือง จ.เชียงใหม่ ซึ่งอยู่ในย่านชุมชนและท่องเที่ยว ซึ่งมีความเหมาะสมในการซึมซับศิลปะและวัฒนธรรม ที่ดินมีขนาดประมาณ 6 ไร่ 3. แนวคิดการออกแบบ ของอาคารคือการแบ่งอาคารออกเป็นส่วนๆ แล้วเชื่อมต่อกันด้วยทางเดิน เนื่องจากข้อกฎหมายที่ดิน และลักษณะอาคารที่เชื่อมต่อกันด้วยทางเดินหรือพื้นที่กิจกรรมไปสู่อาคารอื่นๆ เพื่อกระตุ้นการเรียนรู้ของผู้ใช้งาน 4. รูปแบบอาคารมีลักษณะเป็นกลุ่มอาคารโดยใช้ทางสัญจรภายนอกอาคารที่เชื่อมต่อกับทางเดินบริเวณรอบโครงการในการแบ่งพื้นที่การใช้งาน มีอาคารหลักที่มีรูปทรงหลังคาสูงชันแตกต่างจากอาคารอื่นในโครงการ เพื่อสร้างความโดดเด่น และกระจายผู้ใช้งานจากอาคารหลัก การเชื่อมด้วยทางเดินระหว่างอาคาร นอกจากจะทำให้เกิดที่ว่างระหว่างอาคารและสามารถมองเห็นได้อย่างทั่วถึงแล้ว ยังช่วยให้ผู้ใช้เกิดกระบวนการเรียนรู้ และได้ประสบการณ์ระหว่างอาคาร ส่งเสริมให้ผู้ใช้งานได้รับรู้เรื่องราวรูปแบบสถาปัตยกรรม ซึ่งการออกแบบพื้นที่ในลักษณะนี้ สามารถนำไปออกแบบโครงการที่มีลักษณะเป็นพื้นที่สาธารณะที่มีการเชื่อมโยงพื้นที่แบบใหม่