ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมและการแสดง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ผู้แต่ง: วรวิช วรรณชาลี 62011110042
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อมฤต หมวดทอง
ปีที่เผยแพร่: 2567
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: ศิลปะ,โรงละคร,การแสดง
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร
บทคัดย่อ
ประทับเวลา Excel: 04/10/2024 15:06:23
ปัจจุบันนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคามมีสถานที่ใช้ทํางานหรือกิจกรรมด้านสนุทรีย์และด้านการแสดงไม่เพียงพอและไม่ได้คุณภาพ เช่น ปัญหาในการรองรับผู้เข้าชมตำแหน่งห้องนิทรรศการไม่เอื้ออำนวยต่อการเผยแพร่ผลงานหรือไม่เชื้อเชิญบุคคลภายนอกเข้ามาชมผลงานของบุคลากร เป็นเรื่องสําคัญที่จะสนับสนุนพื้นที่กิจกรรมที่เหมาะสมต่อการใช้งาน เพื่อตอบสนองความต้องการและส่งเสริมพื้นที่ในการใช้สอยได้อย่างมีประสิทธิภาพและเพิ่มพื้นที่เรียนรู้สําหรับนิสิตให้มีความหลากหลายและคุณภาพในระดับอาเซียน ตามนโยบายของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
วิทยานิพนธ์ได้ศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการทํางานและการใช้พื้นที่บริเวณมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ข้อมูลการแสดงและงานศิลปะ รวมไปถึงศึกษาการออกแบบสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมการเกิดกิจกรรมสนุทรีย์เพื่อนํามาวิเคราะห์และหาแนวทางในการออกแบบให้มีพื้นที่ในการทํากิจกรรมที่ตอบสนองต่อความต้องการต่อการใช้งานของนิสิตได้อย่างเหมาะสม
ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมและการแสดง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีรายละเอียด ดังนี้
1.ลักษณะโครงการเป็นพื้นที่จัดการแสดงละคร และหอศิลป์ และกิจกรรมด้านสุนทรีย์ของนิสิต องค์ประกอบหลัก ได้แก่ หอศิลป์ และโรงละคร 250 ที่นั่ง มีพื้นที่โครงการรวมทั้งหมด 7,184 ตารางเมตร
2.ที่ตั้งโครงการอยู่ติดกับเรื่อนอีสานในโซนเรียนรู้ภายในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตําบลขามเรียง อําเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม ขนาดพื้นที่ตั้งโครงการ 3 ไร่ 3 งาน 32 ตารางวา
3.แนวความคิดในการออกแบบคือ ส่งเสริมการเกิดกิจกรรมด้านสุนทรีย์ เป็นพื้นที่สําหรับการทํากิจกรรมหลากหลาย การจัดสรรพื้นที่และสภาพแวดล้อมเหมาะสมต่อการใช้งานด้านศิลปะ ผสานกับวัฒนธรรมอีสานและบริบทของอาคารโดยรอบ มีการออกแบบเพื่อบ่งบอกถึงความเป็นมหาวิทยาลัยมหาสารคามในรูปแบบใหม่
4.รูปแบบอาคารได้ใช้ธรรมชาติจากบริบทค่อย ๆ เข้ามาในโครงการ และใช้วัสดุหลักเป็นไม้ เพื่อให้เกิดความรู้สึกผ่อนคลายและแสดงการเชื่อมต่อระหว่างนิสิตและธรรมชาติ ได้นำบริบทของใต้ถุนเรือนอีสานมาใช้ในส่วนของพื้นที่นิทรรศการ อาคารแบ่งโซนโดยมีลานกิจกรรมที่สามารถปรับเปลี่ยนการใช้งานตามสถานการณ์เป็นพื้นที่เชื่อมต่อระหว่างโซนต่าง ๆ ของโครงการ และออกแบบทางสัญจรของโซนเรียนรู้ของมหาวิทยาลัยมหาสารคามให้เดินผ่านลานกิจกรรม
ความยากในการออกแบบอาคารเพื่อส่งเสริมพื้นที่กิจกรรมด้านสุนทรีย์และตอบสนองการใช้งานด้านศิลปะและการแสดง คือการสร้างความต่อเนื่องระหว่างโซนเรียนรู้และการที่รูปลักษณ์ของอาคารทำลายทัศนียภาพของบริบทโดยรอบ การเว้นพื้นที่ให้บุคคลภายนอกสามารถมองเห็นกิจกรรมภายในโครงการเพื่อเป็นการเชื่อมต่อระหว่างบริบท และการใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมอีสานเพื่อให้เกิดความสอดคล้องกับบริบทโดยรอบเป็นวิธีที่จะใช้ในการออกแบบเพื่อตอบปัญหาดังกล่าว