พื้นที่ไร้สมบูรณ์เพื่อเยียวยาผู้แสวงหาความสมบูรณ์แบบ

ประทับเวลา Excel: 26/06/2024 06:16:23 ในยุคที่ผู้คนเชื่อว่า ถ้าไม่เก่งด้านใดด้านหนึ่ง คุณก็จะเป็นได้แค่ “คนๆ หนึ่ง” ที่สังคมไม่หันมามอง หลายคนจึงเริ่มกดดันตัวเองให้เก่งขึ้นในทุกด้าน เพื่อหวังการยอมรับจากคนภายนอก จนลืมความต้องการที่แท้จริงของตัวเอง กลัวการกลายเป็นคนที่ไม่สมบูรณ์แบบจนจมอยู่กับ “ความสมบูรณ์แบบ” ที่ตัวเองก่อขึ้นสะสมเป็นความเครียดจนเกิดเป็นภาวะซึมเศร้า จึงได้เกิดเป็นโครงการ “พื้นที่ไร้สมบูรณ์” เพื่อทำให้ผู้แสวงหาความสมบูรณ์แบบได้มีโอกาสเข้ามารับรู้ “ความไร้สมบูรณ์” แล้วนำกลับมาคิดทบทวนกับตนเอง วิทยานิพนธ์นี้เบื้องต้นศึกษาเกี่ยวกับลักษณะนิสัย และมิติองค์ประกอบของผู้แสวงหาความสมบูรณ์แบบและรูปแบบวิธีการบำบัด เยียวยา และปรัชญาที่เกี่ยวข้อง เพื่อนำไปสู่หลักการและปัจจัยที่ทำให้องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมนั้นสามารถช่วยในการเป็นพื้นที่เพื่อทำให้เกิดการตีความทั้งในเชิงกายภาพและนามธรรม ด้วยการจัดวางนิทรรศการเพื่อทำให้เกิดความเข้าใจความสมบูรณ์แบบ แล้วนำเข้าสู่พื้นที่ไร้สมบูรณ์ ผลการออกแบบสถาปัตยกรรมอาคาร พื้นที่ไร้สมบูรณ์เพื่อเยียวยาผู้แสวงหาความสมบูรณ์แบบ มีรายละเอียด ดังนี้ 1. ลักษณะโครงการ เป็นพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการที่ใช้องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม และการใช้ทางเชื่อมต่อ ระหว่างกิจกรรม (Transition) ธรรมชาติ และสภาพแวดล้อม เป็นปัจจัยในการออกแบบสิ่งเร้า ทำให้เกิดการตีความทั้งในเชิงกายภาพ และนามธรรม เพื่อบำบัดผู้แสวงหาความสมบูรณ์ โครงการมีพื้นที่ใช้สอยรวม 5,857.98 ตารางเมตร 2. โครงการตั้งอยู่บนเนื้อที่ 6 ไร่ 87.4 ตารางวา ถนนศรีเวียง แขวงสีลม เขตบางรัก จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นพื้นที่ที่สามารถเชื่อมต่อกับสถานที่ของกลุ่มเป้าหมายหลักได้ เนื่องจากอยู่ใกล้อย่างสถานศึกษา คาเฟ่ และแกลลอรี่ อีกทั้งสามารถเข้าถึงได้สะดวกเพราะมีรถไฟฟ้าสถานีสุรศักดิ์ และมีที่จอดรถ และอาคารจอดรถในพื้นที่ใกล้เคียง 3. แนวคิดโครงการคือ การออกแบบพื้นที่โดยการใช้ธรรมชาติและองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมเป็นสิ่งเร้า เพื่อกระตุ้นประสาทสัมผัส ทำให้เกิดความรู้สึกสงบ ในพื้นที่ไร้สมบูรณ์ที่มีความขัดแย้งกันเองเพื่อปรับสมดุลของอารมณ์ ความคิด และความรู้สึก จากการตีความของแต่ละบุคคล 4. รูปแบบอาคาร มีการแยกอาคารเป็น 4 อาคาร และมีทางเชื่อม (Transition) ระหว่างอาคาร ใช้โครงสร้าง คอนกรีตเสริมเหล็กเป็นหลัก ผสมกับการใช้วัสดุโปร่งแสงทำให้อาคารมีความลอย และแสงสามารถเข้าถึงภายในอาคารได้ ทำให้สามารถสร้างสภาพแวดล้อมภายในอาคารแบบธรรมชาติ การออกแบบพื้นที่ที่สถาปัตยกรรมเป็นสิ่งเร้าเพื่อสร้างการรับรู้ และความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไปจากการมองเห็นธรรมชาติโดยรอบ ทำให้เกิดการตีความส่วนบุคคลโดยการใช้ทางเชื่อมต่อตั้งแต่ทางเข้าจนถึงภายในโครงการ ในการสร้างการรับรู้จากทั้งสถาปัตยกรรม สภาพแวดล้อม และธรรมชาติรวมกัน ทำให้เกิดอารมณ์จากมุมมองที่แตกต่างกัน เกิดการตระหนักรู้ถึงความไร้สมบูรณ์ เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายสามารถตั้งคำถามกับตัวเองได้อย่างอิสระ