โครงการปรับปรุงสถานสงเคราะห์เด็กด้อยโอกาสมูลนิธิช่วยเหลือเด็กบ้านลูกรัก

ประทับเวลา Excel: 04/10/2025 15:06:18 ปัญหาเด็กด้อยโอกาส เป็นอีกหนึ่งปัญหาที่พบเจอมาอย่างยาวนานในสังคมไทย หากแต่ปัญหาดังกล่าวกลับไม่สามารถแก้ไขให้หมดสิ้นไปได้ เนื่องจากความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้นในสังคม การศึกษามีส่วนสำคัญในการเพิ่มโอกาสในการดำเนินชีวิตให้หลุดพ้นจากความจน แต่เด็กบางกลุ่มขาดโอกาสในการเข้าถึงสิทธิทางด้านต่างๆ จนกลายเป็นเด็กด้อยโอกาส ขาดโอกาสในการมีคุณภาพชีวิตที่ดีโครงการปรับปรุงสถานสงเคราะห์เด็กด้อยโอกาสมูลนิธิช่วยเหลือเด็กบ้านลูกรักโดย มีวัตถุประสงค์ในการปรับปรุง ที่พักอาศัยของเด็ก ห้องเรียน และห้องเรียนวิชาชีพ เพื่อให้เด็กมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นและสามารถเตรียมพร้อมออกสู่สังคมภายนอกได้ วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับปัญหาเด็กด้อยโอกาสในประเทศไทย บทบาทของสถานสงเคราะห์เด็กและศูนย์ช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสในปัจจุบัน รวมถึงปัญหาและความต้องการในการใช้พื้นที่ของเด็กด้อยโอกาส ศึกษารูปแบบกิจกรรม พฤติกรรมผู้ใช้ รวมไปถึงการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมและบริบทของพื้นที่โครงการ เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาเป็นแนวทางในการออกแบบปรับปรุงศูนย์ช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสบ้านลูกรัก ให้มีความเหมาะสม สอดคล้องกับวิถีชีวิต และส่งเสริมพัฒนาการด้านต่างๆ ของเด็กด้อยโอกาสทั้งด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม และจิตใจ ผลการออกแบบโครงการปรับปรุงสถานสงเคราะห์เด็กด้อยโอกาสมูลนิธิช่วยเหลือเด็กบ้านลูกรัก มีรายละเอียด ดังนี้ 1.ลักษณะโครงการ เป็นกลุ่มอาคาร องค์ประกอบหลักจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ที่พักอาศัย ห้องเรียน และพื้นที่กิจกรรม โครงการมีพื้นที่ใช้สอยรวมทั้งหมด 574.78 ตรม. 2.โครงการตั้งอยู่ที่ มูลนิธิช่วยเหลือเด็กบ้านลูกรัก บ้านโนนทัน หมู่ที่ 3 ซอยสันติภาพ ถนนโพธิ์สาร 15 ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น มีขนาดที่ดินทั้งสิ้น 9 ไร่ 3.แนวคิดในการออกแบบ แบ่งพื้นที่ตามช่วงวัยที่แตกต่างกัน เพื่อให้เกิดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมและส่งเสริมพัฒนาการของเด็กแต่ละช่วงวัยอย่างเต็มศักยภาพ เนื่องจากเด็กในแต่ละวัยมีความต้องการทางร่างกาย อารมณ์ และจิตใจที่แตกต่างกัน การออกแบบพื้นที่เฉพาะกลุ่มวัย จะช่วยให้การจัดกิจกรรมหรือการเรียนรู้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ลดความเสี่ยงจากอุบัติเหตุ สร้างความรู้สึกเป็นส่วนตัว และสร้างความมั่นคงทางจิตใจให้กับเด็กทุกคนภายในพื้นที่ โดยได้แรงบันดาลใจมาจากภาพจำของ “บ้าน” ในความรู้สึกของเด็ก คือ เป็นพื้นที่ที่รู้สึกปลอดภัย เป็นกันเอง และเข้าถึงง่าย 4.ภาพรวมของโครงการ จัดให้บริเวณหน้าโครงการเป็นจุดเชื่อมโยงกับคนในชุมชนซึ่งอยู่ชุมชนล้อมรอบบริเวณโครงการและผู้มาเยี่ยมเยียน เพื่อสร้างพื้นที่ปฏิสัมพันธ์ และจำกัดการเข้าถึงบุคคลภายนอกและให้ที่พักอาศัยอยู่ด้านหลังโครงการโดยมีห้องเรียนและห้องเรียนวิชาชีพคั่นกลาง รูปทรงของอาคารเลือกใช้รูแบบที่ดูไม่ซับซ้อน หลังคาทรงจั่ว และทรงลาดเอียง เพื่อสะท้อนภาพลักษณ์ของบ้านทั่วไปที่เด็กคุ้นเคย ใช้ไม้เป็นวัสดุหลักในการตกแต่งทั้งภายในและภายนอกอาคาร เพื่อสร้างบรรยากาศที่อบอุ่น ลดความแข็งกระด้างของอาคาร การวางผังโครงการ จัดให้บริเวณภายในโครงการเป็นจุดเชื่อมโยงกับคนในชุมชนที่อยู่รอบข้างพร้อมมีบริบทโครงการและสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ เพื่อสร้างพื้นที่ปฏิสัมพันธ์ และจัดกิจกรรมที่หลากหลายและให้พักอาศัยอยู่อย่างเป็นระบบ เพื่อความเป็นระเบียบและความปลอดภัยในการใช้งาน