ข้ามไปเนื้อหาหลัก

สนามบินนานาชาติบึงกาฬ เหนือสุดแดนอีสาน

ผู้แต่ง: ปรัชญา พลอามาตย์ 63011110072
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วรวรรณ เนตรพระ
ปีที่เผยแพร่: 2568
ยอดเข้าชมเอกสาร: 1 ครั้ง
Keyword: สนามบิน
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 04/11/2025 05:09:10 บทคัดย่อ ท่าอากาศยานบึงกาฬ เป็นโครงการที่สนับสนุนแผนการพัฒนาจังหวัดให้เป็นไปตามระบบเศรษฐกิจการคมนาคมขนส่งสาธารณะและการกระตุ้นการท่องเที่ยวของจังหวัด โดยสถิติการเข้ามาท่องเที่ยวสถานที่ทางธรรมชาติที่มีเสน่ห์ของจังหวัด จังหวัดบึงกาฬในปี 2565 มีนักท่องเที่ยวสะสมมากกว่า 5 แสนคน นอกจากนี้การร่นระยะเวลาในการเดินทางและขนส่งระหว่างประเทศไทย ลาว เวียดนาม ยังสามารถส่งเสริมธุรกิจการค้าระหว่างประเทศข้อมูลจากแผนพัฒนาเศรษฐกิจ 7 เมกะโปรเจ็ค ซึ่งที่เน้นการพัฒนาความเชื่อมโยงภายในประเทศและระหว่างประเทศสามารถสนับสนุนความเป็นไปได้และความต้องการของ โครงการ “สนามบินนานาชาติบึงกาฬ” วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาเกี่ยวกับอาคารผู้โดยสาร องค์ประกอบของท่าอากาศยานมาตรฐานไอซีเอโอ และมาตรฐานการบินตามกฎหมาย และรูปแบบ ศิลปะ วัฒนธรรม สถานที่ท่องเที่ยวสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะพื้นถิ่นของจังหวัดบึงกาฬ นำไปวิเคราะห์เพื่อการออกแบบสถาปัตยกรรม การวางผัง การกำหนดขนาดพื้นที่ใช้สอยจากการคาดการณ์จำนวนผู้ใช้ เพื่อหาแนวทางการออกแบบอาคารผู้โดยสารทั้งในประเทศและต่างประเทศ โครงการและการออกแบบโครงการ สนามบินนานาชาติบึงกาฬ เหนือสุดแดนอีสาน มีข้อมูลโดยสังเขป ดังนี้ 1.ลักษณะโครงการ เป็นอาคารสาธารณะประเภทขนส่งมวลชน ประกอบด้วย 4 โซนได้แก่ พื้นที่ต้อนรับสำหรับผู้โดยสารและผู้มารับมาส่ง พื้นที่ตรวจเอกสารการเดินทาง ตรวจอาวุธและรักษาความปลอดภัย ส่วนที่พักคอยขึ้นเครื่องและพื้นที่สำนักงานโครงการและหน่วยงานองค์กรที่เกี่ยวข้อง บริบทโดยรอบประกอบไปด้วยพื้นที่ เขตการบินและจอดเครื่องบิน รวมถึงพื้นที่ใช้สอยอื่นๆ โดยมีขนาดพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมทั้งหมด 16,130 ตารางเมตร 2.โครงการตั้งอยู่ที่ บ้านหอคำ ตำบลหอคำ อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ บนพื้นที่ทั้งหมด 1,976 ไร่ บริเวณโดยรอบเป็นเขตพื้นที่เกษตรกรรม และพื้นที่ตั้งครอบคุมหนองน้ำ 3 แห่ง คือหนองเมือก หนองหมากจับ หนองอาฮง ติดกับถนนหลักหมายเลข 212 ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร 3.แนวคิดโครงการ “มนต์เสน่ห์ของริ้วหินธรรมชาติ” ลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์ ถูกหยิบยกนำมาสู่การออกแบบ เพื่อให้อาคารมีเอกลักษณ์เฉพาะของท้องถิ่น สามารถสร้างความทรงจำให้แก่สถานที่จากเอกลักษณ์ทางธรรมชาติ 4.รูปแบบอาคาร แบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 อาคาร คืออาคารสาธารณะและพื้นที่พักผ่อน อาคารจำหน่ายตั๋วโดยสาร และอาคารผู้โดยสาร เชื่อมโยงกันโดยทางเดินเชื่อม แต่ละอาคารจะแบ่งออกเป็น 2-3 ชั้น ชั้น 1 เป็นส่วนของผู้โดยสารขาเข้าและงานระบบ ชั้น 2 เป็นส่วนของผู้โดยสารขาออกและพื้นที่พักคอย และชั้น 3 เป็นส่วนของพื้นที่บริหารสนามบินและหอบังคับการ โดยลักษณะของอาคารเป็นรูปทรงโค้งมนดูทันสมัย โครงสร้างหลังคาเป็นแบบแฟลตสแลปผสมผสานกับอาร์กโค้งทำให้หลังคามีความโค้งมน เห็นได้จากทั้งภายในและภายนอก การแบ่งอาคารเป็น 3 ส่วนสามารถแก้ไขปัญหาเรื่องเส้นทางสัญจรที่แตกต่างกันได้ เนื่องจากหลักการออกแบบตามมาตรฐานสากลทำให้ต้องมีการแยกพื้นที่ทางเดินของพนักงาน ผู้โดยสารและการขนถ่ายสินค้าออกจากกัน เพื่อให้ไม่สร้างความสับสนให้แก่ผู้ใช้งาน แนวคิดการออกแบบนำเอาเอกลักษณ์ของพื้นถิ่นมาใช้ในรูปแบบของการตีความจากลักษณะของแนวหินธรรมชาติ และการแบ่งพื้นที่ตามเอกลักษณ์ได้อย่างสร้างสรรค์ แต่การแยกตัวอาคารทำให้ต้องมีทางเชื่อมที่ระยะทางยาว ทำให้ต้องใช้เวลาในการสัญจรมากขึ้น จึงได้แก้ไขปัญหาโดยการเพิ่มพื้นที่พักผ่อนและสร้างจุดขายให้กับโครงการ ซึ่งแนวคิดและการออกแบบเหล่านี้สามารถนำไปต่อยอดในการออกแบบสถาปัตยกรรมที่มีขนาดใหญ่และเส้นทางการใช้งานที่หลากหลายได้