พื้นที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมภูมิปัญญาผู้ไท บ้านภู อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร

ประทับเวลา Excel: 13/04/2025 04:40:42 ชุมชนบ้านภู มีความโดดเด่นเรื่องวัฒนธรรมผู้ไท ทั้งการแต่งกาย ภาษา ประเพณีท้องถิ่น มีความสวยงามทางธรรมชาติ และงานหัตถกรรม แต่เนื่องด้วยพื้นที่ศูนย์เรียนรู้ที่มีอยู่ ไม่เอื้อต่อความต้องการทำกิจกรรมงานฝีมือ โครงการพื้นที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมภูมิปัญญาผู้ไท บ้านภู อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร จะสามารถส่งเสริมพื้นที่เรียนรู้และการทำกิจกรรมของนักท่องเที่ยวที่สนใจในงานฝีมือ วิทยานิพนธ์นี้ ได้ศึกษาลักษณะกิจกรรมการจัดการการท่องเที่ยวบ้านภู ลักษณะการจัดนิทรรศการ ลักษณะการทำกิจกรรมต่างๆ ของชุมชน นำมาวิเคราะห์ประเภทของกลุ่มอาคารและลักษณะพื้นที่ของอาคารศูนย์เรียนรู้ เพื่อหาแนวทางการออกแบบอาคารศูนย์เรียนรู้ของชุมชน โครงการ พื้นที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมภูมิปัญญาผู้ไท บ้านภู อ.หนองสูง จ.มุกดาหาร มีรายละเอียดดังนี้ 1. ลักษณะของโครงการ ศูนย์เรียนเรียนรู้ประกอบด้วย พื้นที่ทำกิจกรรมงานฝีมือ พื้นที่จัดนิทรรศการ พื้นที่จัดจำหน่ายสินค้าผลิตภัณฑ์ และ ลานวัฒนธรรม โครงการมีพื้นที่ใช้สอยรวม 4,400 ตารางเมตรโดยประมาณ 2. ที่ตั้ง ตั้งอยู่ภายในบ้านภู ต.บ้านเป้า อ.หนองสูง จ.มุกดาหาร ที่ตั้งโครงการอยู่บริเวณ หลังหมู่บ้านโดยมี ลักษณะทางเข้าเป็นถนนแกนหลักมุ่งเข้าสู่โครงการ ขนาดที่ดินประมาณ 6 ไร่ 3. แนวคิดการออกแบบ ประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาชาวบ้าน นำมาออกแบบพื้นที่ใช้สอย มีการนำเอาเส้นถนนภายในชุมชนมาใช้ในการวางผังโครงการ โดยวางผัง เชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างที่ว่างกับตัวอาคาร 4. ภาพรวมโครงการ อาคารสูง 2 ชั้น ใช้ทางเดินหลักเชื่อมระหว่างอาคาร และแต่ละพื้นที่ มีลักษณะเป็นอาคารไม้มีชานเชื่อมอาคารที่อยู่ติดกัน ยกพื้นสูงเพื่อใช้พื้นที่โล่งให้ด้านล่างเป็นพื้นที่ทำกิจกรรม และด้านบนเป็นพื้นที่จัดนิทรรศการ ใช้หลังคาจั่วเพื่อให้กลมกลืนกับบริบทในชุมชน การออกแบบพื้นที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวของชุมชน นอกจากชุมชนจะได้มีพื้นที่ท่องเที่ยวแล้ว ยังช่วยจัดการ การทำกิจกรรม พื้นที่เรียนรู้ พื้นที่ต่างๆ ของชุมชน ซึ่งการออกแบบอาคารให้อยู่กับชุมชนจะต้องคำนึงถึงวัฒนธรรมของพื้นที่นั้นๆ เช่น การดึงเอกลักษณ์ของการทำผ้าไหมมาใช้ในงานออกแบบ ให้ที่ว่างสามารถเข้าถึงได้โดยใช้พื้นที่ตากผ้า มาตกแต่งทางเดินหลักที่เชื่อมระหว่างอาคาร การใช้รูปทรงหลังคาจั่ว อาคารยกพื้นสูง ให้สอดคล้องกับอาคารในชุมชน และการนำเอาวิถีชีวิตของชาวบ้านที่มีการรวมกลุ่มฟ้อนรำ หรือพิธีกรรมทางศาสนา ซึ่งอยู่ในที่ว่างลักษณะลาน จึงเกิดเป็นพื้นที่ในใครงการออกแบบศูนย์เรียนรู้ ที่เรียกว่า ลานวัฒนธรรม