ข้ามไปเนื้อหาหลัก

พื้นที่เล่น วิถีอีสาน

ผู้แต่ง: วรากร มีแก้ว 63011110033
สาขา: สถาปัตยกรรม
อาจารย์ที่ปรึกษา: อาจารย์ชิโนรส พันทวี
ปีที่เผยแพร่: 2568
ยอดเข้าชมเอกสาร: 0 ครั้ง
Keyword: การเรียนรู้ของเด็กผ่านการ "เล่น" ตามวิถีชีวิต การได้เล่นกับธรรมชาติ ฤดูกาล เพื่อสร้างประสบการณ์ให้กับวัยเด็ก
ไฟล์/ลิงก์
เปิดเอกสาร

บทคัดย่อ

ประทับเวลา Excel: 21/04/2025 11:56:39 เด็กที่ช่วงอายุ 3-7 ปี เป็นช่วงวัยที่สำคัญต่อพัฒนาการด้านร่างกายและจิตใจ แต่ผลจากการแพร่ระบาดของเชื้อโคโรน่าไวรัส 2019 ทำให้พฤติกรรมการเล่นของเด็กเปลี่ยนไป ใช้เวลาเล่นกับโทรศัพท์มากขึ้นการเล่นที่พัฒนาการด้านร่างกายลดลง สร้างปัญหาด้านอารมณ์ เช่น อารมณ์ร้อน ขาดความอดทน ซึมเศร้า เป็นต้น พื้นที่เล่นวิถีอีสาน มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ สร้างความทรงจำในวัยเด็กผ่านการเล่น และเรียนรู้กับธรรมชาติได้อย่างเหมาะสม วิทยานิพนธ์นี้ศึกษา ทฤษฎี ลักษณะพัฒนาการของเด็ก พฤติกรรม วิธีการเรียนรู้ ของเด็กวัย 3-7 ปี วิถีชีวิตการเล่นกับฤดูกาล และการได้หัดใช้ชีวิต นำมาวิเคราะห์ หาข้อมูลในการออกแบบ ด้านแนวคิด การเลือกที่ตั้ง และกำหนดพื้นที่ใช้สอย เพื่อหาแนวทางในการออกแบบสถาปัตยกรรม ให้สามารถรองรับความต้องการและกิจกรรมได้อย่างเหมาะสม โครงการและงานออกแบบพื้นที่เล่นวิถีอีสาน มีรายละเอียดดังนี้ 1.ลักษณะโครงการ เป็นแหล่งเรียนรู้ มีองค์ประกอบหลัก คือ ส่วนบริการ ที่พัก แปลงผัก ครัว พื้นที่รับประทานอาหาร แปลงเกษตร บ่อน้ำ โรงเพาะเห็ด เล้าไก่ โครงการมีพื้นที่ใช้สอยรวม 9,260 ตารางเมตรโดยประมาณ 2.โครงการตั้งอยู่บนถนนนิตโย หมู่บ้านท่าแร่ ตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร โดยที่ตั้งมี 2 จุด จุดแรกอยู่ใกล้ ศาลามาร์ติโน่ ที่ดินมีขนาด 2 ไร่ 3 งาน จุดที่สองตั้งอยู่ติดหนองหาร มีพื้นที่ขนาด 7 ไร่ 3 งาน การสัญจรระหว่างที่ตั้งโครงการใช้การปั่นจักรยาน 3.แนวความคิดในการออกแบบ ใช้การออกแบบวางผังอาคารแบ่งแยกกลุ่มอาคารตามกิจกรรมและแทรกธรรมชาติและวิถีชีวิตเข้ามาในระหว่างทางสัญจร เช่น ระหว่างทางสัญจรไปยังพื้นที่ปรุงอาหารมีอาคารโรงเพาะเห็ดและแปลงผักที่ใช้เป็นวัตถุดิบในการปรุงอาหาร เพื่อสัมผัสวิถีชีวิตและธรรมชาติ สร้างประสบการณ์ในวัยเด็ก 4.ภาพรวมของโครงการความสัมพันธ์ของพื้นที่เล่นและพื้นที่เกษตรในชุมชน โครงการจึงมีพื้นที่ศึกษา 2 ที่ตั้งโครงการ เป็นอาคาร 2 ชั้น ล้อมพื้นที่รวมตัวของเด็กมีที่ว่างเป็นลานเล่น และกลุ่มอาคารที่ส่งเสริมให้สถาปัตยกรรมและภูมิทัศน์ กลมกลืนกัน โดยมีธรรมชาติของพื้นที่เกษตรเป็นตัวเชื่อมโยงระหว่างกลุ่มอาคาร การออกแบบอาคารมีคอร์ตกลางอาคารเป็นพื้นที่รวมตัวกลางแจ้งของเด็กที่สามารถเชื่อมโยงไปยังพื้นที่เล่นอื่น เช่น พื้นที่เล่นกลางแจ้ง พื้นที่เล่นกึ่งกลางแจ้ง ทำให้สามารถมองเห็นการเล่นของเด็กได้อย่างทั่วถึง พื้นที่เรียนรู้การเกษตรเป็นการวางผังอาคารกระจาย เพื่อให้เด็กได้เรียนรู้กับธรรมชาติระหว่างทางสัญจรเชื่อมระหว่างอาคาร ใช้วัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้ ไผ่ ดิน ทราย หญ้า เป็นวัสดุหลักที่ใช้ในการออกแบบ เพื่อให้เด็กเรียนรู้และจดจำผ่านการสัมผัส